Operowanie cudzymi pieniędzmi wymaga ostrożności, dlatego banki udzielając pożyczek stosują różne środki zapewniające ochronę tych pieniędzy przed stratą. Usługi bankowe, które polegają na pośrednictwie finansowym między klientami posiadającymi wolne środki finansowe a klientami potrzebującymi tych środków, są zabezpieczane na wiele sposobów.  Jeśli kredytobiorca odmówi spłaty zobowiązań, bank – dzięki tym zabezpieczeniom – otrzyma zwrot należności wraz ze wszystkimi odsetkami, prowizjami i kosztami związanymi z kredytami czy gwarancjami bankowymi. Zabezpieczenie zwiększa wartość majątku i może dotyczyć również majątku kredytobiorcy czy osób trzecich, wszystko zależy od zapisów w umowie z bankiem. Wyróżnia się bardzo dużo form zabezpieczeń kredytu, które można podzielić na osobowe i rzeczowe. Osobowe to: weksel własny in blanco, gwarancja bankowa, przelew wierzytelności (cesja), poręczenie przez osobę fizyczną lub prawną, awal, czyli poręczenie wekslowe, przystąpienie do długu, poddanie się egzekucji aktem notarialnym. Natomiast rzeczowe formy zabezpieczenia kredytu to: zastaw na rzeczach i prawach, zastaw bankowy, przewłaszczenie na zabezpieczenie, hipoteka, blokada środków finansowych na rachunku bankowym, kaucja oraz ubezpieczenie kredytu. Standardem jest stosowanie kilku form zabezpieczeń jednocześnie, dzięki którym bank ma stuprocentową pewność, że wyegzekwuje dług. Rodzaj i ilość takich form ochronnych zależy od wysokości udzielanego kredytu, długości okresu kredytowania, oceny sytuacji finansowej i statusu prawnego kredytobiorcy oraz stopnia ryzyka zaniechania spłacania. Zdarzają się sytuacje, kiedy bank wymaga aktualizowanej znajomości sytuacji finansowej kredytobiorcy. W przypadku obniżenia wartości majątku kredytobiorcy, które podlega zabezpieczeniom bankowym, bank może zażądać zmian w umowie bądź uzupełnienia w celu zapewnienia dodatkowej osłony kredytu.